Λούβρο: Ανασφάλιστα τα κλοπιμαία από το μεγάλο «ριφιφί» - «Καμία αποζημίωση για την Γαλλία»
«Το ίδιο το κράτος λειτουργεί ως ασφαλιστής όταν τα έργα των εθνικών μουσείων βρίσκονται στον φυσικό χώρο φύλαξής τους», ανέφερε εκπρόσωπος του υπουργείου Πολιτισμού
Μάχη με τον χρόνο δίνουν οι αστυνομικές Αρχές στη Γαλλία για να εντοπίσουν τόσο τα οκτώ βαρύτιμα και μεγάλης ιστορικής αξίας κοσμήματα - μεταξύ των οποίων διαδήματα, κολιέ, σκουλαρίκια και καρφίτσες- που εκλάπησαν το πρωί της Κυριακής (19/10) από το Μουσείο του Λούβρου όσο και τους τέσσερις δράστες που προέβησαν στην κινηματογραφική ληστεία, ενώ το μουσείο βρισκόταν εν λειτουργία.
Οι ώρες που περνούν θεωρούνται κρίσιμες καθώς ερευνητές επισημαίνουν ότι υπάρχει ο κίνδυνος οι κλέφτες να προσπαθήσουν να λιώσουν τα κοσμήματα ή να αποσυναρμολογήσουν γρήγορα τις πέτρες τους για να τις μεταπωλήσουν.
Την ίδια στιγμή λοιπόν που οι Γαλλικές Αρχές έχουν εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό των δραστών, με διεθνή μέσα να αναφέρουν ότι πίσω από το «ριφιφί του αιώνα» κρύβονται οι «Ροζ Πάνθηρες», η διαβόητη συμμορία διαρρηκτών, όπως μεταδίδουν οι Financial Times, το γαλλικό υπουργείο Πολιτισμού δήλωσε ότι η χώρα δεν θα αποζημιωθεί για τυχόν απώλειες που σχετίζονται με τα αντικείμενα που έχουν «ανεκτίμητη πολιτιστική και ιστορική αξία», καθώς τα κλοπιμαία δεν καλύπτονταν από ιδιωτική ασφάλιση.
«Το κράτος λειτουργεί ως ασφαλιστής του εαυτού του όταν τα έργα των εθνικών μουσείων βρίσκονται στον συνήθη χώρο φύλαξής τους», δήλωσε εκπρόσωπος του υπουργείου σε ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα Le Parisien.
Γιατί δεν ήταν ασφαλισμένα
Ενώ η ευθύνη για τα έργα της εθνικής συλλογής βαρύνει γενικά το κράτος, τα μουσεία αγοράζουν ασφαλιστική κάλυψη όταν μετακινούν αντικείμενα ή τα δανείζουν μεταξύ τους. Η ασφαλιστική αξία είναι «πολύ συχνά υψηλότερη από την αξία απόκτησης του έργου», πρόσθεσε το υπουργείο.
Αντίθετα, ιδιωτικές γκαλερί όπως το Ίδρυμα Louis Vuitton και η Συλλογή Pinault συνήθως αγοράζουν εμπορική ασφαλιστική κάλυψη. «Για ένα ίδρυμα όπως το Λούβρο, είναι σχεδόν αδύνατο να ασφαλίσεις ολόκληρη τη συλλογή σου», δήλωσε ο Charlie Horrell, επικεφαλής του τμήματος καλών τεχνών στην ασφαλιστική εταιρεία Marsh.
Συνεπώς, η γαλλική κυβέρνηση δεν μπορεί να διεκδικήσει καμία αποζημίωση για τα κοσμήματα, η αξία των οποίων θεωρείται αδύνατον να υπολογιστεί με ακρίβεια, ακόμη και αν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει υποστεί ζημιά. Οι μόνες ζημιές για τις οποίες μπορεί να διεκδικήσει χρήματα είναι αυτές στα παράθυρα και στις προθήκες που έσπασαν οι διαρρήκτες.
Τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στο γαλλικό δημόσιο έχουν ειδικό νομικό καθεστώς. Θεωρούνται αναπαλλοτρίωτα. Δηλαδή δεν μπορούν ούτε να πωληθούν, ούτε να χαριστούν. Επιπλέον, η ιδιοκτησία τους είναι απαράγραπτη –κανείς δεν μπορεί να διεκδικήσει την κυριότητά τους. Ωστόσο, σύμφωνα με το γαλλικό υπουργείο Πολιτισμού είναι αδύνατη και απαγορευτική η ασφάλιση έργων όπως αυτά που εκλάπησαν, ακόμη και αν «μοιραστεί» σε πολλές ιδιωτικές εταιρείες. Ο λόγος είναι το υπέρογκο κόστος, το οποίο δεν μπορεί να αναληφθεί από κανέναν. Το μόνο που συναντάται είναι μια ενδιάμεση λύση: κάποια γκαλερί να ασφαλιστεί για έναν κίνδυνο, όπως φωτιά ή πλημμύρα ή κλοπή. Όχι για όλα.
Η ασφαλιστική αγορά του Λονδίνου, που ειδικεύεται στις τέχνες και στα σύνθετα διεθνή ρίσκα, έχει συνολική χωρητικότητα περίπου 4 δισ. δολαρίων. Μόνο η συλλογή του Λούβρου, σύμφωνα με στελέχη της αγοράς, θα χρειαζόταν όλο το ποσό καθώς περιλαμβάνει ανεκτίμητα έργα από τη «Μόνα Λίζα» του Λεονάρντο ντα Βίντσι έως τη «Μεγάλη Σφίγγα του Τάνις», τα οποία είναι σχεδόν αδύνατον να αποτιμηθούν.
Ομοίως, το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την αποκατάσταση της Παναγίας των Παρισίων, του μεσαιωνικού καθεδρικού που κάηκε το 2019, βάρυνε το γαλλικό κράτος, σύμφωνα με την Grace Best-Devereux, ειδική εκτιμήτρια ζημιών στη Sedgwick. Ωστόσο, ορισμένοι ιδιώτες εργολάβοι είχαν εξασφαλίσει ιδιωτική ασφάλιση για τα έργα αποκατάστασης.